David Fincher imzasını taşıyan Panic Room (2002), izleyiciyi New York'ta lüks bir evin içine hapseden, soluk kesici bir gerilim filmidir. Boşanmanın ardından kızıyla yeni bir hayata başlayan Meg Altman (Jodie Foster), güvenliği yüksek bir ev satın alır. Bu evin içinde, her türlü tehlikeden korunmak için tasarlanmış bir 'panik odası' bulunmaktadır. Ancak taşındıkları ilk gece, evi eski sahibinin kayıp serveti için hedef alan üç hırsız (Forest Whitaker, Jared Leto ve Dwight Yoakam) tarafından basılırlar. Meg ve diyabet hastası kızı Sarah, son çare olarak bu güvenli odaya sığınmak zorunda kalır.

Film, sınırlı bir mekanda geçmesine rağmen Fincher'ın ustaca kamera kullanımı ve gerilimi adım adım tırmandıran yönetimi sayesinde asla sıkıcı olmuyor. Jodie Foster'ın, kızını korumak için sıradan bir anneden korkusuz bir savaşçıya dönüşen performansı izleyiciyi ekrana kilitleyerek filmi taşıyor. Forest Whitaker'ın daha insancıl ve çelişkilerle dolu hırsız karakteri ise tipik kötü adam kalıplarını kırıyor ve hikayeye derinlik katıyor.

Panic Room, sadece bir kedi-fare oyunundan ibaret değil; aynı zamanda bir annenin koruma içgüdüsünün, korkunun ve mahsur kalmanın psikolojisini başarıyla yansıtıyor. Görsel efektler ve set tasarımı, o panik odasının klostrofobik atmosferini son derece gerçekçi bir şekilde hissettiriyor. Gerilim sevenler için, karakterlerin zekice hamleleri ve beklenmedik ters köşelerle dolu, tempoyu hiç düşürmeyen bir başyapıt. Eğer kapalı alanda geçen, nefesinizi tutarak izleyeceğiniz akıllı bir gerilim arıyorsanız, Panic Room kesinlikle listenizde olmalı.