Jim Jarmusch'un yönettiği 1995 yapımı 'Dead Man', geleneksel western kalıplarını kıran, şiirsel ve felsefi derinliğe sahip bir film. Johnny Depp, Cleveland'dan batıya, Machine adlı bir kasabaya iş umuduyla giden muhasebeci William Blake'i canlandırıyor. Beklentileriyle karşılaşmayan Blake, bir dizi talihsiz olay sonucu bir adamı öldürür ve kaçak durumuna düşer. Yarasından ölümcül şekilde yaralı halde ormanda ilerlerken, adını Hiçkimse (Nobody) olarak tanıtan, İngiliz şiirine hayran bir Kızılderili (Gary Farmer) ile karşılaşır. Hiçkimse, Blake'i ünlü şair William Blake ile karıştırır ve onu ruhlar dünyasına yapacağı son yolculuğa hazırlamaya başlar.

Film, sadece bir kaçış ve intikam hikayesi değil, aynı zamanda bir dönüşüm ve varoluş sorgulamasıdır. Jarmusch'un siyah-beyaz görüntü yönetimi (Robby Müller), filme hem gerçeküstü hem de zamansız bir hava katıyor. Neil Young'ın gitarından çıkan deneysel ve hipnotik müzikler, filmin melankolik ve sürükleyici atmosferini güçlendiriyor. Depp'in içe dönük ve naif performansı ile Farmer'ın bilge ve gizemli portresi unutulmaz bir ikili yaratıyor. Robert Mitchum, John Hurt, Gabriel Byrne gibi isimlerin de yer aldığı güçlü kadro, filmin dokusunu zenginleştiriyor.

'Dead Man', batının vahşi doğasını, şiddeti, sömürüyü ve Kızılderili kültürüne bakışı kendine özgü minimalist ve absürt üslubuyla ele alıyor. Geleneksel aksiyon bekleyen izleyicileri şaşırtabilir, çünkü bu daha çok bir 'anti-western'. Ritmi, diyalogları ve görsel şiirselliğiyle izleyiciyi derin bir meditasyona davet ediyor. Felsefi alt metinleri, ölüm ve kimlik temalarını işleyişiyle sıradan bir macera filminden çok daha fazlasını sunuyor. Jim Jarmusch hayranları ve farklı sinema deneyimleri arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.